V 0.2

Tutorial dotyczy programu Photomatix Pro, aczkolwiek inne dostępne na rynku oprogramowanie oferuje podobne możliwości. Większość tego co napisałem można prawdopodobnie znaleźć w innych tutorialach dostępnych w internecie. Demo oprogramowania można pobrać z www.hdrsoft.com (pełna wersja to dokładnie ten sam program, aktywowany jedynie kluczem, który można zakupić na stronie).

W tutorialu wykorzystałem swoje zdjęcie mostu Kotlarskiego w Krakowie.

Wykonywanie zdjęć.

Do mocnego postprocessingu (takiego jak na moich tworach) potrzebna jest wysoka jakość, a jakość można uzyskać tylko dzięki dużej ilości klatek (absolutne minimum to 3, przy mało kontrastowych scenach).

Oto ustawienia których używam podczas wykonywania zdjęć

• mało kontrastowa scena (5 klatek odstęp 0.5 EV)
• normalna scena (5 klatek odstęp 1EV)
• kontrastowa scena (5-8 klatek odstęp 1 EV)

Przykładowa sekwencja zdjęć:

Przygotowanie zdjęć.

Do swoich prac używam RAWów. Wstępna ich obróbka polega na odpowiednim dobraniu balansu bieli dla określonej sceny. Każde ze zdjęć powinniśmy "wywołać" z takim samym balansem bieli (oraz z innymi identycznymi ustawieniami), nie korygując żadnych parametrów indywidualnie.
Każdy program wywołujący RAWy powinien zdać egzamin (testowałem na: OlympusViewer 1.5 / OS 1.x / OS 2.x / dcraw).
Zdjęcia zapisuje w 8 bitowych TIFFach które posiadają EXIF (program łączący posiada wtedy informacje o odstępie miedzy ujęciami, nie trzeba tego ustawiać ręcznie).
Nie wgrywam RAWów do Photomatixa gdyż mam wtedy kontrole nad algorytmem demozaikującym oraz lepiej widzę jaki powinien być użyty WB. Jak ktoś ma siłę i czas to można eksperymentować z innym wywoływaniem plików.
W przypadku używania dcraw proponuje używać opcję –H 0 (brak odzyskiwania przepaleń).

Łączenie zdjęć

• Otwieramy photomatixa (v 3.0)
  • Generate HDR -> Browse -> zaznaczamy TIFY -> OK
  • w zależności czy zdjęcia są zrobione ze statywu
  • jak ze statywu i mamy pewność braku poruszenia, wyłączamy "Align source images", gdyż czasami ta funkcja może nie zadziałać poprawnie
  • zawsze zaznaczam "Attemp to reverse-engineer tone curve applied"
  • wciskamy OK
• do późniejszego postprocessingu zapisujemy plik w wybranym przez nas formacie (np OpenEXR).

Oto rezultat łączenia zdjęć:

Mapowanie tonów

Teraz najważniejsze (w sumie wszystkie poprzednie punkty tez są ważne), będziemy generować obraz finalny gotowy do oglądania przez ludzkie oko.
Po wygenerowaniu obrazu HDR wybieramy z opcji Photomatixa „Process” -> „Tone Mapping”

Używam trybu „Detail Enchancer”, który pozwala na uzyskanie ciekawych efektów.

Strength: ustawia poziom „mocy” mapowania tonów oraz reguluje aplikowanie mikro kontrastu.
0 – Efekt przypomina uśrednione klatki, z zachowaniem świateł oraz cieni (rezultat bardzo podobny do „Tone compressor”)
100 – maksymalne działanie mapowania tonów. Zazwyczaj używam 100, jak efekt mnie razi to zmniejszam.

Color saturation: nasycenie kolorów.
0 – B&W
100 – maksymalne nasycenie kanałów RGB
Zazwyczaj używam 100, natomiast w przypadku gdy HDR powstaje w bardzo kolorowych warunkach ustawiam na poziomie ~70.

Light Smoothing: Wygładzanie światła, daje możliwość uniknięcia nienaturalnych przejść między bardzo jasnymi i ciemnymi partiami obrazu. Pisząc po ludzku, można to porównać do „plam” rozjaśniających obraz. W zależności od ustawienia są bardzo małe (opcja po lewej stronie) do dużych (prawa strona). (Twórcy Photomatixa powinni się zastanowić nad wprowadzeniem mniejszych kroków.)

Luminosity: jasność sceny.
Najczęściej używam wartości miedzy 7-10 (w zależności od tego jaki efekt mi się podoba). 10 daje bardzo nierealistyczny obraz, traktując większość obrazu jako oryginalnie bardzo jasny.

Zakładka „Tone”

Zakładka „Color”

Zakładka „Micro”

Micro-smoothing:
Od tego parametru zależy ilość widocznego zaszumienia na zdjęciach, jest to wygładzanie światła dla mikro kontrastu. Używam 0.

Zakładka „S/H”